Niski muzealny bufet Henri II – neorenesans, marmurowy blat
XIX wiek ok. 1870–1900
STAN BARDZO DOBRY
Opis, styl i wykonanie
Ten dwuczęściowy bufet z nadstawką ma wyrazisty styl neorenesansowy, określany również jako Renaissance Revival lub Henri II. Przemawiają za nim architektoniczna, symetryczna kompozycja, kolumnowe podpory, wydatne gzymsy oraz rzeźbione kartusze z liśćmi i wolutami na drzwiach. Monumentalną formę równoważą otwarte przestrzenie nad marmurowym blatem i przy dolnej półce, dzięki czemu można podziwiać zarówno dekorację, jak i konstrukcję mebla.
Solidna drewniana konstrukcja z elementami z litego drewna tworzy ciepłą oprawę dla czerwono-brązowego kamienia. Dwoje drzwi zdobią wypukłe kartusze ujęte ornamentalnymi obramieniami, profilowane płyciny i okrągłe akcenty w narożach. Nad nimi znajdują się dwie szuflady z metalowymi uchwytami, a przy zamknięciu drzwi uwagę zwracają dekoracyjne szyldy i klucz. To wyposażenie jadalni, które łączy funkcję przechowywania z reprezentacyjną formą.
Nadstawka wspiera się na toczonych, miejscami żłobkowanych kolumnach. Jej górny fryz zdobią winogrona i liście, ponad którymi wznosi się dekoracyjne zwieńczenie z wolutami oraz bocznymi sterczynami. Przy tylnej krawędzi blatu biegnie niska, ażurowa galeryjka. Na dole otwarta półka, toczone podpory i szeroki profilowany cokół domykają całą kompozycję. Zdjęcia detali pozwalają obejrzeć rzeźbienia z bliska, a ujęcie od tyłu pokazuje drewnianą konstrukcję ramowo-płycinową.
Datowanie i tradycja stylu Henri II
Bufet pochodzi z końca XIX wieku, około 1870–1900 roku — z okresu kojarzonego szczególnie z popularnością takich mebli w latach 80. XIX stulecia. Jest przykładem dziewiętnastowiecznego historyzmu: świadomego powrotu do form renesansowych, dostosowanych do ówczesnych wnętrz i sposobu życia. Renesansowe motywy dekoracyjne nie oznaczają tutaj datowania na XVI czy XVIII wiek.
Nazwa Henri II odwołuje się do francuskiej tradycji renesansowej. W drugiej połowie XIX wieku masywne kredensy, bufety i komplety jadalniane inspirowane tym nurtem należały do chętnie wybieranego wyposażenia zamożnych domów mieszczańskich. Wytwarzano je we Francji, we Włoszech i w Europie Środkowej; to kontekst stylistyczny, a nie przypisanie temu egzemplarzowi konkretnego kraju lub warsztatu.
W meblarstwie neorenesansowym często wykorzystywano dąb i orzech, cenione za walory dekoracyjne i możliwość opracowania bogatej rzeźby. W tym bufecie uwagę przyciągają ciepły brąz drewna, wyraźny relief ornamentów i przemyślany układ bryły. Gatunek drewna nie jest oznaczony w ofercie jako dąb ani orzech, ponieważ nie został jednoznacznie ustalony.
Czerwony marmur — kolor i historyczny charakter
Czerwono-brązowy marmurowy blat z białym żyłkowaniem stanowi mocny akcent kolorystyczny bufetu. Nieregularne jasne żyły przecinają ciemniejsze partie kamienia, nadając powierzchni naturalny, zróżnicowany rysunek. Zestawienie takiego blatu z rzeźbionym drewnem jest charakterystyczne dla reprezentacyjnych mebli historyzujących.
W dawnej dekoracji wnętrz podobną rolę odgrywały czerwone kamienie określane nazwami Rouge Royal, Rouge de Rance czy Rouge Languedoc. Nazwy te odnoszą się do różnych odmian i miejsc wydobycia, m.in. w Belgii i Francji; nie są jednoznacznym oznaczeniem odmiany blatu tego bufetu. Wiele kamieni tradycyjnie nazywanych marmurami dekoracyjnymi jest pod względem geologicznym wapieniami, które dobrze przyjmują poler.
Czerwone marmury stosowano w XIX wieku, a także znacznie wcześniej, w blatach bufetów i konsol, stolikach oraz obudowach zegarów. Ich prestiż wiązał się również z wykorzystaniem w reprezentacyjnej architekturze — czerwony marmur z Langwedocji można zobaczyć w zespole wersalskim. Kamienny blat jest trwałym elementem użytkowym; do codziennej pielęgnacji wystarczy delikatna ściereczka i środek odpowiedni do marmuru. Należy unikać kwaśnych preparatów oraz pozostawiania rozlanych płynów na powierzchni.
Funkcja i miejsce we wnętrzu
To klasyczny bufet lub kredens do jadalni, spotykany również pod określeniami sideboard, buffet oraz crédence. Szafka i dwie szuflady pozwalają uporządkować akcesoria stołowe, a marmurowy blat oraz otwarte półki tworzą miejsce na dekoracje. Porcelana, szkło lub pojedyncza rzeźba dobrze podkreślą jego historyczny charakter, bez zasłaniania bogatej snycerki.
Mebel sprawdzi się w klasycznej jadalni, salonie lub gabinecie. W oszczędnie urządzonym wnętrzu może stać się głównym antycznym akcentem. Składa się z dwóch części, co ułatwia organizację przenoszenia i transportu. Oferta obejmuje jeden kompletny bufet z nadstawką i marmurowym blatem; dostępna jest jedna sztuka.
Stan zachowania
Stan bardzo dobry. Mebel nie ma śladów po drewnojadach, nieprzyjemnych zapachów ani zawilgocenia. Zachowuje charakter zabytkowego wyposażenia, z naturalnymi śladami wieku i użytkowania widocznymi na fotografiach. Galeria obejmuje front, boki, tył, otwarte szuflady i wnętrze szafki oraz zbliżenia marmuru, okuć i rzeźbień.
Wymiary
- Wysokość maksymalna całego bufetu: 178,5 cm.
- Głębokość od ściany: 50 cm.
- Szerokość maksymalna blatu: 125 cm.
- Waga szacunkowa: około 100 kg.
- Szerokość maksymalna na samym dole, przy podstawie: 127 cm.
Neorenesansowy bufet z marmurowym blatem w jasnym, klasycznym wnętrzu
ARANŻACJA AI. Produkt przedstawiony na wizualizacji jest rzeczywisty. Zachowano skalę produktu.
AI wykorzystano wyłącznie do przygotowania aranżacji, osób oraz elementów otoczenia. Oznaczenie zamieszczono zgodnie z zasadami przejrzystości określonymi w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 (AI Act).
Bezpieczna wysyłka
Przesyłki są w pełni ubezpieczone. Stosujemy wielowarstwowe pakowanie pod monitoringiem wideo. Mamy ponad 20 lat doświadczenia w wysyłce delikatnych antyków. Masz 14 dni na sprawdzenie przedmiotu i zwrot.